เอนทรี่วันนี้อาจจะทำให้ใครๆหลายคนเกิดความขัดข้องเคืองใจได้

ถ้ากำลังอารมณ์ดีไม่อยากให้ขุ่นก็ปิดไปได้เลยค่ะ=w=

.

.

.

.

.

.

เรื่องมันเกิดจากสันดานใจร้ายเย็นชาของเรา กับหน้าตาของป๊าและหมู่ญาติล่ะนะ=w=

แค่"หลาน"ใจร้ายคนนึง เลือกที่จะไม่ไปงานศพของ"อากง" ที่ทั้งชีวิตเคยเจอหน้ากันแค่2ครั้ง และความประทับใจ"ติดลบ"ทั้ง2ครั้งซะด้วยสิ

ตอนแรกที่เจอ ยังไม่รู้เลยว่าเป็นใคร อยู่ดีๆเดินบุกมาบนบ้าน แล้วชี้หน้าด่าเราที่ทำการบ้านอยู่ว่า"ไม่ช่วยทำมาหากิน"

แหม ถ้ารู้ว่าเป็นใคร ชั้นชี้หน้าด่ากลับไปนานแล้ว=__,=

ทำไมชั้นต้องโดนคนที่ออกจากบ้านไปมีเมียใหม่ ไม่เคยมาใยดีบ้านเก่า แล้วพอแก่ตัวก็มาขอเงินจากลูกที่ตัวเองทิ้งมากับมือด้วยเนี่ย

.

ตั้งแต่"จำความได้" เรื่องราวเกี่ยวกับ"อากง"ที่ได้ยินผ่านหู "ไม่เคย"ให้ความรู้สึกในแง่ดีเลยสักนิด

คิดมาตลอดว่าก็แค่เป็นผู้ชายชาวจีนหัวรุนแรงคนนึง ที่บังเอิญให้กำเนิดป๊าเรา ก็แค่นั้นเอง

นอกจากเรื่องที่ฟังมาจากญาติๆว่า อากงเคยทำร้ายอาม่ามาขนาดไหน เคยทำร้ายลูกตัวเองมาขนาดไหน แม้กระทั่งหลานเด็กแดงๆร้องไห้ตามประสาเด็ก ก็เอาไปวางไว้ให้นั่งกลางแดดเป็นวันๆ

แต่ที่เห็นชัดที่สุด ก็"รอยกระสุน" ที่อยู่บนท้องของพ่อจนบัดนี้

แล้วทำไมเราจะต้องไปงานศพของ"อากง" ที่เป็นเหมือน "คนอื่น" ที่ไม่เคยเกี่ยวข้องกันด้วยล่ะ

.

อย่างเดียวตอนนี้ที่เป็นเหตุให้ต้องไปเพราะ ญาติและแขกเหรื่อถามหาว่าทำไมเราไม่ไป ป๊าเลยมาบอกว่าให้ไปหน่อย คิดซะว่าเป็นหน้าตาป๊าก็ได้

แต่เผอิญว่า เราไม่อยากไปฉีกยิ้ม ต้อนรับ"ญาติและแขกเหรื่อ" ที่ไม่ได้สนิทสนม นับครั้งที่เจอกันยังได้ซะด้วยสิ(แน่นอน บางคนเป็นใครชั้นยังไม่รู้จักเลย)

รู้ไว้ซะเถอะว่า ต่อให้ชีวิตนี้ชั้นฉีกยิ้มตอแหลมามากแค่ไหน แต่ชั้นจะไม่ฉีกยิ้มหลอกตัวเองเด็ดขาด

ไม่อยากไปให้เสียเวลาและเสียความรู้สึก

ไม่ได้คิดว่าต้องอโหสิอะไรให้เค้า

เพราะตั้งแต่แรก เราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าอยู่แล้ว

ถ้าไม่มีใครมาพูดถึง ก็ไม่เคยมีเรื่องของเค้าอยู่ในซอกสมองซะด้วย

ดังนั้นไม่คิดว่าตัวเองจะมาเสียใจภายหลังหรอก

.

ป๊าบอกว่ายังไงเค้าก็เป็นคนให้กำเนิดป๊ามา เป็นปู่ของลูก

แต่เผอิญว่าเรามันขึ้นชื่อว่าเป็นคนเย็นชาซะด้วยสิ =____,=

.

ปล.ช่วงตี3 แม่2บอกว่าอากงมาดึงขาเรียกตั้งนาน สวดมนต์เท่าไหร่ก็ไม่ยอมไป มารู้เอาตอนเช้าว่าอากงเสียช่วงนั้นพอดี อืมมม

ปล.2 แต่เผอิญเรานอนสงบสุขฝันดีหลั่นล้ามากเลยแฮะ ในฝันยังแร่ดไปร่อนต่างประเทศเลย(อยากไปจริงๆอะ ไม่เอาในฝันสิ บู่ว)

 .

ไว้เจอกันใหม่จ้ะ คราวหน้าจะพยายามทำให้บล็อกสว่างสดใสขึ้น